ترسم اي مرگ نيايي تو و من پير شوم

وين قدر زنده بمانم که ز جان سير شوم

آسمانا! ز ره مهر مرا زود بکش

که اگر دير کشي پير و زمين گير شوم

جوهرم هست و برش دارم و ماندم به غلاف

چون نخواهم کج و خونريز  چو شمشير شوم

منم آن کشتي طوفاني درياي وجود

که ز امواج سياست ز  بر و زير شوم

پيش دشمن سپر افکندن من هست محال 

در  ره دوست گر آماجگه تير شوم

غم مخور اي دل ديوانه !که از فيض جنون 

چون تو من هم پي از اين لايق زنجير شوم

دانلود دکلمه